ตามหากรณีตัวอย่าง คุณ อนุพง ศ์ นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

รวมกระทู้ที่มีปัญหาในการซื้อขายหรือการฉ้อโกงหลอกลวง

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย เสืออ้วน 129 » 12 ก.พ. 2011, 00:52

อยากให้ผู้ขายลองใช้บริการธุรกรรมทางการเงินบนอินเตอร์เน็ตครับ

กสิกร กรุงไทย ไทยพาณิชย์ ที่ไหนก็ได้แล้วแต่สะดวก

เช็คยอดเงินได้ตลอด 24ชั่วโมง เงินมา ของไปครับ จบ

โอนไปเศษสตางค์ลงท้าย2ตัวหลังด้วยเบอร์โทร จบ
ตัวหนัก ปั่นช้า แรงน้อย แต่ไม่เคยหันหัวรถกลับ

รับรันอินล้อทุกชนิด ติดต่อทาง PM

You'll Never Ride Alone

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย siamman18 » 05 มี.ค. 2011, 09:52

ธุรกรรมทางอินเตอร์เน็ต มันก็ดีนะครับใช่ว่าไม่ดี เพียงแต่ว่า เพื่อนผมทำงานอยู่ B bank เขาบอกเองว่า ช่วงหลังๆพวก
ชอบลักทรัพย์ผ่านธุรกรรมอินเตอร์เน็ตมีเยอะ ระวังด้วย ผมเลยไม่กล้าเลยครับ ผ่านบัตรเครดิตสถานเดียว หรือไปเจอสินค้าผ่านของจบครับ
ถ้าคนไม่เคยทำงานซื้อขายของมาก่อนอาจจะ ไม่ทราบกฏ กติกา มารยาท การจ่ายตังค์น่ะครับ ผมก็ซื้อขายบ่อย
วิธีเดียวที่จะทำให้ลูกค้า ติดตามได้ ก็ให้เบอร์ทาง Pm นี่ละครับ โทรจิกได้เลย เสร็จเมื่อไรถึงเมื่อไร บอกด้วยจะได้หายห่วงครับ....

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย ทางใครทางมัน » 27 เม.ย. 2011, 09:42

ใครมีกีต้าเก่าๆที่ไม่ใช้แล้วขอยืมมาโยนทิ้งระบายอารมณ์หน่อยครับ :D
ปั่นไปทุกที่ที่มีเสรีภาพ

ค้นหาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย xuoulnw » 28 เม.ย. 2011, 00:02

แบบนี้ก็มีด้วย :?:
" If we do not find anything very pleasant, at least we shall find something new. "

" ถึงแม้ว่าเราจะไม่พบสิ่งที่พอใจ อย่างน้อย เราก็จะได้เจอสิ่งใหม่ๆ "

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย shinjang » 15 พ.ค. 2011, 05:36

cPu man เขียน:เล่าให้ฟัง
เด็ก ๆ ตอนนั้นซักประมาณ ป.3 ได้มั้ง จำได้ว่าผมเคยขโมยตังค์แม่ ไปซื้อของเล่น 200 ใช้วิธีตื่นขึ้นมาแต่เช้า ตี 5 (ลงทุนสุด ๆ เพราะรู้ว่าแม่ลงมาเตรียมทำกับข้าวให้ตั้งแต่ 6 โมงเช้า) เพื่อย่องลงมาเปิดกระเป๋าตังค์แม่ เปิดมาเห็นมีเงินอยู่พันกว่าบาทมั้ง เลยซัดไปสองร้อย แล้วกลับเข้าไปนอน ตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า แวปซื้อรถชาลีบัน (การ์ตูนฮิตสมัยนั้น) ด้วยความรู้สึกที่ยังจำได้ว่า "เหอ ๆ ในที่สุดก็ได้มันมาแล้วเฟ่ย" กระหยิ่มยิ้มย่อง มาก ๆ พอตอนเที่ยง ๆ แม่ผมมาหาที่โรงเรียน แล้วถามผมว่าผมขโมยตังค์แม่มาใช้มั้ย ผมจำไม่ได้แล้วว่าแม่พูดว่ายังไงบ้าง คับคล้ายคับคลาว่า แม่มีเงินเพียงพันห้า ต้องไปจ่ายค่าของที่สั่งเค้ามา แล้วถามผมว่าผมเอามาใช้มั้ย ผมตกใจ ไม่กล้าบอก กลัวโดนตีเลยบอกว่าปล่าว ไม่ได้เอาไป อย่างเดียว แล้วแม่ก็นั้งเงียบเป็นชั่วโมงเลยครับ นั้งอยู่กับผมมองหน้าผม ผมจำเหตุการได้ไม่ลืมเลย ว่าแม่นั้งอยู่อย่างนั้นนานมาก ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกเลยครับ จนในที่สุดแม่ผมก็บอกว่าตอนนี้เรามีเงินอยู่แค่นี้ แม่ไม่รู้หรอกว่าเอาไปทำอะไร แต่แม่ไม่ได้โกรธหรอก ขอแค่เพียงให้เหตุการครั้งนี้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แม่พูดจบแม่ก็ร้องให้ออกมา ผมทนไม่ไหวเลยยอมรับสารภาพครับเล่าให้แม่ฟังหมดเปลือกเลย แล้วรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป ว่าบางครั้งเราทำอะไรไปนะ เราไม่รู้ตัวเลยว่ามันทำให้คนที่อยู่ข้าง ๆ เรานั้นเดือดร้อนแค่ใหน ถึงแม้จะบอกว่าไม่รู้ ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้เจตนา แต่ความเสียหายมันเกิดขึ้น และทำให้คนรอบข้างเดือดร้อน ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อยแค่ใหน จะเงินหลักร้อย หรือหลักหมื่น
อย่างน้อย ๆ ก็ต้องทำให้คนที่กระทำความผิดนั้น ๆ ได้รู้สำนึกเสียก่อนว่าเค้าได้ทำผิด ไม่ใช่ว่าผิดแล้วให้อภัย ก็จบกันไป ถ้าวันนี้น แม่ผม ไม่ไปหาผมที่โรงเรียน ไม่นั้งมองหน้าผมเป็นชั่วโมง ๆ และไม่ร้องให้ ให้ผมเห็น ผมก็คงไม่รู้หรอกว่าผมได้ทำในส่ิงที่ผิดมาก ๆ แค่ใหน และผมคงไม่มีทางรู้สำนึกได้เลย คงจะทำครั้งที่ 2 ที่ 3 ไปเรื่อย ๆ อีก
โตมาก็คงไม่ได้เป็นเจ้าของกิจการมั่นคง คู่ค้าคงไม่ค้าขายด้วยเพราะเป็นคนไม่ซื่อตรง อันนี้สำคัญนะครับ เพราะถ้าคิดจะโกงแต่เด็ก มันคงติดตัวไปจนตายแหละครับ

ขอให้เป็นกรณีตัวอย่าง ทั้งเจ้าทุกข์ และ คนทำผิดด้วยนะครับ


อ่านแล้วน้ำตาซึมครับ

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย utayan » 17 พ.ค. 2011, 04:24

ผมพึ่งเริ่มหัดใช้กระทู้อยากรู้รายละเอียดจัง นายคนนี้ทำผิดอะไร กับใคร มูลค่าเท่าไร จะจบได้อย่างไร

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย tree001 » 09 ส.ค. 2011, 11:52

shinjang เขียน:
cPu man เขียน:เล่าให้ฟัง
เด็ก ๆ ตอนนั้นซักประมาณ ป.3 ได้มั้ง จำได้ว่าผมเคยขโมยตังค์แม่ ไปซื้อของเล่น 200 ใช้วิธีตื่นขึ้นมาแต่เช้า ตี 5 (ลงทุนสุด ๆ เพราะรู้ว่าแม่ลงมาเตรียมทำกับข้าวให้ตั้งแต่ 6 โมงเช้า) เพื่อย่องลงมาเปิดกระเป๋าตังค์แม่ เปิดมาเห็นมีเงินอยู่พันกว่าบาทมั้ง เลยซัดไปสองร้อย แล้วกลับเข้าไปนอน ตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า แวปซื้อรถชาลีบัน (การ์ตูนฮิตสมัยนั้น) ด้วยความรู้สึกที่ยังจำได้ว่า "เหอ ๆ ในที่สุดก็ได้มันมาแล้วเฟ่ย" กระหยิ่มยิ้มย่อง มาก ๆ พอตอนเที่ยง ๆ แม่ผมมาหาที่โรงเรียน แล้วถามผมว่าผมขโมยตังค์แม่มาใช้มั้ย ผมจำไม่ได้แล้วว่าแม่พูดว่ายังไงบ้าง คับคล้ายคับคลาว่า แม่มีเงินเพียงพันห้า ต้องไปจ่ายค่าของที่สั่งเค้ามา แล้วถามผมว่าผมเอามาใช้มั้ย ผมตกใจ ไม่กล้าบอก กลัวโดนตีเลยบอกว่าปล่าว ไม่ได้เอาไป อย่างเดียว แล้วแม่ก็นั้งเงียบเป็นชั่วโมงเลยครับ นั้งอยู่กับผมมองหน้าผม ผมจำเหตุการได้ไม่ลืมเลย ว่าแม่นั้งอยู่อย่างนั้นนานมาก ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกเลยครับ จนในที่สุดแม่ผมก็บอกว่าตอนนี้เรามีเงินอยู่แค่นี้ แม่ไม่รู้หรอกว่าเอาไปทำอะไร แต่แม่ไม่ได้โกรธหรอก ขอแค่เพียงให้เหตุการครั้งนี้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แม่พูดจบแม่ก็ร้องให้ออกมา ผมทนไม่ไหวเลยยอมรับสารภาพครับเล่าให้แม่ฟังหมดเปลือกเลย แล้วรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป ว่าบางครั้งเราทำอะไรไปนะ เราไม่รู้ตัวเลยว่ามันทำให้คนที่อยู่ข้าง ๆ เรานั้นเดือดร้อนแค่ใหน ถึงแม้จะบอกว่าไม่รู้ ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้เจตนา แต่ความเสียหายมันเกิดขึ้น และทำให้คนรอบข้างเดือดร้อน ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อยแค่ใหน จะเงินหลักร้อย หรือหลักหมื่น
อย่างน้อย ๆ ก็ต้องทำให้คนที่กระทำความผิดนั้น ๆ ได้รู้สำนึกเสียก่อนว่าเค้าได้ทำผิด ไม่ใช่ว่าผิดแล้วให้อภัย ก็จบกันไป ถ้าวันนี้น แม่ผม ไม่ไปหาผมที่โรงเรียน ไม่นั้งมองหน้าผมเป็นชั่วโมง ๆ และไม่ร้องให้ ให้ผมเห็น ผมก็คงไม่รู้หรอกว่าผมได้ทำในส่ิงที่ผิดมาก ๆ แค่ใหน และผมคงไม่มีทางรู้สำนึกได้เลย คงจะทำครั้งที่ 2 ที่ 3 ไปเรื่อย ๆ อีก
โตมาก็คงไม่ได้เป็นเจ้าของกิจการมั่นคง คู่ค้าคงไม่ค้าขายด้วยเพราะเป็นคนไม่ซื่อตรง อันนี้สำคัญนะครับ เพราะถ้าคิดจะโกงแต่เด็ก มันคงติดตัวไปจนตายแหละครับ

ขอให้เป็นกรณีตัวอย่าง ทั้งเจ้าทุกข์ และ คนทำผิดด้วยนะครับ


อ่านแล้วน้ำตาซึมครับ


อยากให้เด็กๆได้มาอ่านจังเลยครับให้ข้อคิดที่ดีมากๆ

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย tn69 » 10 ส.ค. 2011, 08:40

tree001 เขียน:
shinjang เขียน:
cPu man เขียน:เล่าให้ฟัง
เด็ก ๆ ตอนนั้นซักประมาณ ป.3 ได้มั้ง จำได้ว่าผมเคยขโมยตังค์แม่ ไปซื้อของเล่น 200 ใช้วิธีตื่นขึ้นมาแต่เช้า ตี 5 (ลงทุนสุด ๆ เพราะรู้ว่าแม่ลงมาเตรียมทำกับข้าวให้ตั้งแต่ 6 โมงเช้า) เพื่อย่องลงมาเปิดกระเป๋าตังค์แม่ เปิดมาเห็นมีเงินอยู่พันกว่าบาทมั้ง เลยซัดไปสองร้อย แล้วกลับเข้าไปนอน ตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า แวปซื้อรถชาลีบัน (การ์ตูนฮิตสมัยนั้น) ด้วยความรู้สึกที่ยังจำได้ว่า "เหอ ๆ ในที่สุดก็ได้มันมาแล้วเฟ่ย" กระหยิ่มยิ้มย่อง มาก ๆ พอตอนเที่ยง ๆ แม่ผมมาหาที่โรงเรียน แล้วถามผมว่าผมขโมยตังค์แม่มาใช้มั้ย ผมจำไม่ได้แล้วว่าแม่พูดว่ายังไงบ้าง คับคล้ายคับคลาว่า แม่มีเงินเพียงพันห้า ต้องไปจ่ายค่าของที่สั่งเค้ามา แล้วถามผมว่าผมเอามาใช้มั้ย ผมตกใจ ไม่กล้าบอก กลัวโดนตีเลยบอกว่าปล่าว ไม่ได้เอาไป อย่างเดียว แล้วแม่ก็นั้งเงียบเป็นชั่วโมงเลยครับ นั้งอยู่กับผมมองหน้าผม ผมจำเหตุการได้ไม่ลืมเลย ว่าแม่นั้งอยู่อย่างนั้นนานมาก ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกเลยครับ จนในที่สุดแม่ผมก็บอกว่าตอนนี้เรามีเงินอยู่แค่นี้ แม่ไม่รู้หรอกว่าเอาไปทำอะไร แต่แม่ไม่ได้โกรธหรอก ขอแค่เพียงให้เหตุการครั้งนี้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แม่พูดจบแม่ก็ร้องให้ออกมา ผมทนไม่ไหวเลยยอมรับสารภาพครับเล่าให้แม่ฟังหมดเปลือกเลย แล้วรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป ว่าบางครั้งเราทำอะไรไปนะ เราไม่รู้ตัวเลยว่ามันทำให้คนที่อยู่ข้าง ๆ เรานั้นเดือดร้อนแค่ใหน ถึงแม้จะบอกว่าไม่รู้ ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้เจตนา แต่ความเสียหายมันเกิดขึ้น และทำให้คนรอบข้างเดือดร้อน ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อยแค่ใหน จะเงินหลักร้อย หรือหลักหมื่น
อย่างน้อย ๆ ก็ต้องทำให้คนที่กระทำความผิดนั้น ๆ ได้รู้สำนึกเสียก่อนว่าเค้าได้ทำผิด ไม่ใช่ว่าผิดแล้วให้อภัย ก็จบกันไป ถ้าวันนี้น แม่ผม ไม่ไปหาผมที่โรงเรียน ไม่นั้งมองหน้าผมเป็นชั่วโมง ๆ และไม่ร้องให้ ให้ผมเห็น ผมก็คงไม่รู้หรอกว่าผมได้ทำในส่ิงที่ผิดมาก ๆ แค่ใหน และผมคงไม่มีทางรู้สำนึกได้เลย คงจะทำครั้งที่ 2 ที่ 3 ไปเรื่อย ๆ อีก
โตมาก็คงไม่ได้เป็นเจ้าของกิจการมั่นคง คู่ค้าคงไม่ค้าขายด้วยเพราะเป็นคนไม่ซื่อตรง อันนี้สำคัญนะครับ เพราะถ้าคิดจะโกงแต่เด็ก มันคงติดตัวไปจนตายแหละครับ

ขอให้เป็นกรณีตัวอย่าง ทั้งเจ้าทุกข์ และ คนทำผิดด้วยนะครับ


อ่านแล้วน้ำตาซึมครับ


อยากให้เด็กๆได้มาอ่านจังเลยครับให้ข้อคิดที่ดีมากๆ

ซึ้งเลยครับ เคยมีประสบการณ์แบบนี้เหมือนกันตอนเด็กๆ แต่ตอนนี้เจอกับตัวเองเข้าให้แล้ว พูดไม่ออกเหมือนกันครับ...T.T
ขายของไม่เกี่ยวกับจักรยาน (เผื่อใครต้องการ) viewtopic.php?f=154&t=589190

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย crazygu2 » 09 ก.ย. 2011, 23:26

อ่านจนจบ ได้เห็นคนเลวหนึ่งคน กับคนเห็นแก่ตัวหนึ่งคน

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย annapa » 10 ก.ย. 2011, 05:18

crazygu2 เขียน:อ่านจนจบ ได้เห็นคนเลวหนึ่งคน กับคนเห็นแก่ตัวหนึ่งคน

และคนดี ที่ช่วยตามหาคนเลว อีกนับร้อยคน
ความดีไม่มีในหมู่คนพาล

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย crazygu2 » 19 ก.ย. 2011, 21:45

annapa เขียน:
crazygu2 เขียน:อ่านจนจบ ได้เห็นคนเลวหนึ่งคน กับคนเห็นแก่ตัวหนึ่งคน

และคนดี ที่ช่วยตามหาคนเลว อีกนับร้อยคน



โอ้.. ใช่เลยครับ ^^

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย เสือโกลก » 27 ก.ย. 2011, 11:58

วันนี้เอาใบเสร็จมากะว่าจะมาเคลียร์ค่ารักษาพยาบาลของลูกสาวที่ไปรับการรักษาที่ รพ. (ไม่เป็นอะไรมากหรอกแค่ไข้หวัด) แต่มาอึ้งกิมกี่กับแพทย์ผู้ทำการรักษาที่เซ็นกำกับไว้ตรงใบรับรองการใช้ยานอกบัญชี เพราะเขาชื่อนพ.อนุพงศ์ มูลแก้ว ครับพี่น้อง!!!! :shock: :shock: :shock: เขามาแล้วครับอยู่ใกล้ๆนี่เอง(บ้านผม)แหมโลกมันกลมซะเหลือเกิน ถ้ามีโอกาศจะเข้าไปคุยกับเค้าหน่อยว่าเป็นไงมาไงเนี่ยถึงได้ทำให้คนวงการจักรยานบ้านเรารู้จักไปทั่วเลย :(

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย P.P. » 27 ก.ย. 2011, 23:30

คุณเสือโกลก อยู่โกลกหรือปล่าวครับ แสดงว่านายนี้ ย้ายไปไกลเลยน่ะครับเนี้ย
ลองสอบถามดูเล่นๆดูซิครับว่า ไปทำอะไรมาถึงดังไปทั่วประเทศขนาดนี้ :mrgreen:

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย san0118 » 30 ก.ย. 2011, 20:41

อ๊ะ..จริงหรอ เดี๊ยวถามเพื่อนที่เป็นหมอที่รพ.โกลกดู
ขอขอบคุณThaimtbครับ
ค้นหาสิ่งของฝากส่งทางไปรษณีย์ ... คลิ๊กที่นี่เลยจ๊ะ

Re: ตามหากรณีตัวอย่าง คุณอนุพงศ์ มูลแก้ว นักศึกษาแพทย์/หรือโจร

โพสต์ โดย voodoo » 05 ต.ค. 2011, 13:21

จะโกงยา รึเปล่านะ :D :D :D :D
มาปั่นเพื่อ ออกกำลังกายกันเถอะ


ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: 1 และ บุคคลทั่วไป 0 ท่าน